Almost finished

My feet could not move but my hands could. So.........for the first time in my life i stitched a dress all by hand. Some more days are needed, then its finished.

Ik kon niet lopen de laatste tijd maar gelukkig wel mijn handen gebruiken. Dus maakte ik voor de eerste keer in mijn leven een jurk..........totally by hand.
Er ontbreken nog een paar duizend borduursteekjes en dan laat ik het zien.
Oja, ik kan al weer strompelen met krukken.

Travelling journals

De afgelopen twee jaar heb ik deelgenomen aan een kunst projekt genoemd travelling journals. Zeven kunstenaars maakten een boek en stuurden dat elkaar toe om erin te laten werken. Mijn boek is nu terug en ik laat enkele foto's zien.

Over the last two years i have been participating in a travelling journal project. We where 7 international artists. We made our own book and send it around so each of us could work in all the books. Mine has arrived and i show some pages.

There are more pages..............i'll show them over time...........

Its all about art

Imagen you want to go to the toilet and take the wrong door.....into the cellar.

Stel je voor dat je niet de deur naar het toilet neemt maar per vergissing die naar de kelder. 
Ter hoogte van je achillespees blijf je dan hangen op de 1e tree met het gewicht van je volle 75 kg daarop.  Die pees kan dat niet aan en scheurt............en jij schreeuwt, zoals nog nooit in je leven!
 Your Achilles tendon tears because this is not the best place for your weight to rest.

Scene 1. Hospital: operation room.
Dr.: which anesthetic do you want? Total anesthesia or epidural?
Mrs B.: Whats best? I have no experiance
Dr.: Total is bad for the brain
Mrs. B.: So give me epidural cause there;s not much brain left anyway.

Scene 2.  Hospital: operation room. Mrs B is situated on her belly on the op table, waiting for things to happen. 
Anesthesist: are you comfy?
Mrs B.: yes and bored, i would like some action.
Anesthesist: would you like to watch the op?
Mrs B.: yes please

Scene 3. operation room.  A camera is placed and a screen for Mrs B to follow the
event. 
Two  nice young man, called doktor, start working Mrs. B's leg.
they make two cuts on either side of the Achilles tendon,
they  work on it for a while with a long needle and thread and then close it carefully. Meanwhile discussing what is the most interesting place to celebrate carnaval. 

Mrs B. Thinking................
its all about art. What they do looks alot to  what i do.
They smere alot of color over the working area, they cut and sew and have fun..............

There's only one difference.........my art has no  need of painkillers for two weeks!


 

little bit difficult

life is a bit difficult these days..........give me some time and i tell you about it..............

een mottig verhaal

Ik heb deze ecoprinted vilten lappen in de tuin gehangen , in de vrieskou...........I want to tell you the story of moths......

omdat die motten mij geergerd hebben... they pissed me of!

maar daarover later meer.
Eigenlijk moet het verhaal beginnen met de foto's hieronder maar die zijn echt niet zo mooi, daarom koos ik voor de ecoprints aan het begin.

Stel je voor: je hebt een beeldschone, zijdezachte, mohairwollen sjaal waar je zuinig op bent......want hij was tenslotte peperduur. Nu is het eindelijk winter en je haalt hem uit de kast!!!!!! Nee he, hij zit vol met mottengaten. Jullie weten waarschijnlijk dat ik een heel grote dierenvriend ben maar deze............dit zijn de enige dieren die ik haat! Dus heb ik uit voorzorg enkele ecoprints genomen en voor het geval er ook motten in zitten, ze buiten in de vrieskou gehangen. Dat zal ze leren.......die motten! Imagen you have a very much beloved soft woollen scarf, its cold outside now so you want to wear it but.................moths!
Now you must know moths are the only animals i hate so i took some ecoprints on felt out of my atelier and put them outside in the freesing cold. If............there are moths in it.............that'll teach em!

decembergedachten.........

Opgegroeid als ik ben in de gedachte van stille nacht, heilige nacht zou ik nu onder de kerstboom moeten zitten zingen maar, de enige die daarop toezag, mijn moeder, is er niet meer.
Wat een vrijheid, te kunnen doen wat ik wil maar ook, wat een armoede. Geen rekening meer moeten houden met.........
Ik heb mijn blog zeer verwaarloosd de laatste tijd daarom schrijf ik nu maar even wat er zo in me op komt:

dit is mijn besneeuwde wintertuintje. Duurde maar enkele dagen en helaas niet tot kerst.

Hier zie je mij met Venus mijn geliefde hulpje bezig met het inpakken van kerstkadootjes. Dat die toch niet op tijd bij de post was had andere oorzaken en was niet mijn schuld....natuurlijk!!!!!!!!

Dit is het textielboek (the sun was shining anyway) wat ik op 8 september startte. Het is nog steeds niet klaar maar ik wil alvast enkele pagina's laten zien. Haar in dit jaar plaatsen als het ware. De rest volgt wel.
Als laatste en op dit moment heel belangrijk. Lieve blogvrienden, ik was er weinig maar jullie waren er toch, dankjewel hiervoor. Die die ik al langer ken en die die nieuw zijn en veel zijn gaan betekenen.  Eerst liet weblog ons in de steek en toen moest ik mijn zusje missen, harde tijden. Klinkt misschien gek voor jullie maar sinds de wintersolstice  heb ik een nieuw en positiever gevoel. Er is binnen in mij weer een lichtje gaan  branden. Daarover vertel ik nog. Vier jullie feesten en begroet het nieuwe licht.................heel veel liefs van martine
My dear non dutch speaking friends, may i keep this short? First is a pic from my tiny,, snowy garden. Snow lastet only 2 days and not till christmas..alas.
Then there's packing christmaspresents. Cas you may reckognize the laces? Sorry it doesn't get to you in time............Venus was so lazy!
There are a few pages of my textile book " the sun was shining anyway" wich i started 8/9. Its not finished but will, i wanted to put it in this year. 
And then, my dear friends i want to thank you for being with me another year. Times are gonna change, i feel it. I feel another light coming in and hope you can feel it too.
Enjoy......................i love you, martine

Ik zal mijzelf dragen

Ik zal mijzelf dragen

in de eenzame dagen

waar niemand wezenlijk mij kan zien.

Ik zal bij mij zijn

in de uren van pijn

behoedend

dat mijn hart niet zal breken.

Daar waar nimmer

mijn huid geraakt wordt

zal ik beminnen

mijn lichaam

de tempel van mijn ziel.

Geen streling

zal een grotere zachtheid kennen

dan de liefdevolle warmte

van mijn eigen hand.

Geen ogen

zullen mij dieper ontmoeten

dan mijn eigen ogen

die Al-ziend in mildheid

mijn geest in openheid verkennen.

Ik zal zijn

waar water en vuur samenkomen

en aarde en lucht zich verbinden.

Marieke de Vrij